Borstvoeding, dat ging bij mij zo makkelijk nog niet.

Lieve lezers,

Vorig jaar februari ben ik bevallen van een mooie zoon, Matijs Jouke. In de zwangerschap ga je al nadenken over de borstvoeding. Ga je dit ook geven, of besluit je de fles te geven. Gelukkig mag ieder zelf bepalen wat ze doen. Ik wou heel erg graag borstvoeding geven, maar wel reëel blijvende als dit niet zou werken dat dat ook oké is.

Dus eenmaal bevallen, beginnen met de borstvoeding. Wat een bijzonder moment, je kindje kunnen voeden met je eigen lichaam. Voor mij werd dit al vrij snel beslist dat dit niet door ging. We waren zondag thuis gekomen, nadat Matijs na een vrij heftige bevalling nog een nachtje in het ziekenhuis mocht blijven om zeker te weten dat het goed ging. Thuis kwam de kraamzorg bij ons, wat een top vrouw hebben we gehad trouwens. Maandag kwam de verloskundige langs om te kijken of het goed ging. Matijs was wat aan de gele kant, maar baarde geen zorgen. Dinsdag zouden we wel weer kijken.

Eenmaal dinsdag, daar begon de rollercoaster. Matijs was nog erg geel, en leek niet op te knappen maar erger te worden. Dus werd de verloskundige weer gebeld om even te checken. Ja hij leek inderdaad geler dan de dag ervoor. Toch maar even met het ziekenhuis overleggen, voor de zekerheid. Ja hoor, wij konden naar het ziekenhuis terug. Erik ging eerst heen, ik was totaal niet in staat om te reizen. Ik kon zelf al amper van de bank komen. En het nieuws dat wij met onze pasgeboren baby naar het ziekenhuis moesten, nou die hakte er in hoor!! Tranen bleven stromen.

Erik ging naar het ziekenhuis met Matijs, daar bleek dat Matijs nooit genoeg binnen kreeg voor wat ie zou moeten krijgen dus hij werd bij gevoed en al snel bleek dus dat ik niet genoeg melk voor ons kleine mannetje maakte. Ze vonden het vreemd dat de moeder er niet bij was, maar dat is met ons nooit gecommuniceerd. Gelukkig had mijn jongste broertje vakantie dus bracht die mij later naar het ziekenhuis. Wij moesten ter observatie blijven, maar als alles goed ging mochten we de volgende dag naar huis. Dat klonk goed..

S’ avonds werd er weer bloed geprikt bij Matijs, om te kijken wat de waardes waren. Hier hoorde ik niks van dus dacht dat vraag ik morgen ochtend wel. In het ziekenhuis ben ik heel actief bezig geweest met de borstvoeding. Eerst Matijs aan de borst, dan de rest kolven. Nou dit kwam maar niet op gang, Matijs was vaak alweer te boos omdat er gewoon niks uit kwam. Hij was er veel te ongeduldig voor dus kwam het ook niet op gang.

Toen was het woensdag, de waarden van Matijs waren goed. Maar dit hoorde ik pas nadat ik ernaar vroeg, kreeg ik een antwoord; oooh jaa die waren goed hoor. Met andere woorden maak je maar niet druk. Hij hoefde al niet onder de lamp omdat de waardes dus al goed waren dinsdags. Op een gegeven moment uurtje of 10 kwam Erik weer terug, die mocht thuis even een nachtje bijkomen. Maar nog nooit gehoord of we naar huis mochten. Ik vroeg dus aan de zuster hoe dat zat, want ons was gezegd dat we weer naar huis mochten wanneer de waarden goed waren.

Dit was dus helemaal niet de bedoeling kregen we te horen, maar de kinderarts zou even kijken en dan zouden we verder zien wat er ging gebeuren. Dus de kinderarts kwam, en die was toch wel erg tevreden over ons kleine mannetje, dus mochten we later gelukkig thuis de kraamweek uitzitten. S’ ochtends had ik het met Erik al over de voeding gehad. Het had mij zo bang gemaakt dat onze kleine man niet genoeg kreeg van mijn voeding, ik was er zo onzeker van geworden dat ik direct besloot om hiermee te stoppen.

In de auto naar huis hadden we het er nog even over, en Erik stond gelukkig achter mijn beslissing. Ook al was die alsnog erg moeilijk, want je wilt je kindje toch zelf voeden en die fijne momenten meemaken waar anderen het over hebben die borstvoeding geven. Erik is thuis gelijk naar de Poiesz gegaan, en zijn we begonnen met flesvoeding. Omdat ik nog zo weinig melk produceerde kon ik abrupt stoppen met de borstvoeding. Ik had weer even tijd voor mezelf, ik kon lekker douchen zonder constant aan de voeding te denken, en te denken of ik het wel kan.

Bij een eventuele 2e kindje zal ik dit zeker weer opnieuw gaan proberen, want elk kindje is immers anders. Maar voor bij Matijs was dit goed zo, dit gaf mij een rust gevoel dat we nu zeker wisten dat hij genoeg binnen kreeg. Met deze blog wil ik ook bereiken dat het niet erg is, als de borstvoeding niet lukt.

Het is oké, wat je ook kiest.

Liefs,

Sabrine

Foto gemaakt door https://www.sanne-eeken-fotografie.nl/

Gepubliceerd door Sabrine de Groot-Bakker

~ 23 Jaar ~ Verkoopspecialist ~ Blogger bij Leesvoerr

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: